Browsing Category
İnsan ve İnsan Doğası
203 posts
Hafıza Koridorlarımın Yansıması
"Benlik" dediğim şey, varoluşumun kostümü, hem onu örten (saklayan) hem de aralayıp görünür olmasını sağlayan bir tül gibi.
Neyi Kovalarken Nelerini Kaybeder İnsan?
Telefonun şarjı bittiğinde neden huzursuz, hatta tedirgin oluyorsun? Telefonun şarjı bittiğinde neden huzursuz, hatta tedirgin oluyorsun? Acaba kaç kişi bu soruları kendine sormuştur? Önce fark etmek gerek değil mi? Fark eden kişi sormaya, sorgulamaya başlar çünkü.
İnsan Neden Hep Eksik Hisseder?
İnsanın içindeki eksiklik duygusu, yokluktan değil; bir çağrıdan doğar. Dışarıdan bakıldığında hayatımızda büyük bir eksik yoktur belki, fakat içimizde sanki hiçbir şey tam değildir.
Hayatın Gizli Denklemi
Hayatın bir denklemi olmalı: yalnızca “nasıl yaşamalıyım?”ı değil, “nasıl hissetmeliyim, nasıl anlamalıyım ve nasıl bağ kurmalıyım?”ı aynı anda bir arada tutan bir formülü olmalı.
Başkalarına Kolay Bize Zor
Art niyetli ve haset olarak gördüğümüz ve nitelendirdiğimiz herkes, hiçbir zaman sevilmemiş olanlardır. Sevgiyi tanıyan biri, başkasına zarar geldiğinde sevinmez, başkalarını kendisine merdiven yapıp üstlerine basmaz, ince hesaplarla başkalarının mutsuzluğunun kokusunu almaz.
Acıdan Beslenmek
Acıdan beslenmek, çoğu insanın farkında olmadan kendini sürekli olarak tuttuğu yer. Bu besin, insanın gözlerden uzak en karanlık köşelerine yerleşiyor ve hayatının her alanına oradan sızıyor. Arthur Janov’a göre nevrozun kaynağı çocuklukta bastırılan “ilkel acılar”dır. Bu acılar bilinçaltında büyür ve birey onları bilinçli bir şekilde yeniden yaşamayı reddetmez — tam tersine, içsel bir besin gibi sürdürülür, zira tanıdık acı, güvenli bir kimlik zeminidir.
Gizli Arzuların Psikolojisi
İnsan, kendi iç dünyasına baktığında her şeyi tüm berraklığıyla gördüğünü sanır. Oysa en derinde sakladıklarını, karanlıkta tuttuklarını çoğu zaman bilerek görmezden gelir. Çünkü bazı gerçekler var ki yüzeye çıkarsa, yıllarca itinayla ördüğü ahlaki imaj çatırdayabilir.
Kendini Haklı Görmek
Kendini haklı görmek, insanın en eski zırhlarından biridir. Doğduğumuz andan itibaren yazdığımız hikâyelerde, kahraman hep biziz ve hatalı olsak bile mutlaka bir gerekçemiz vardır.
Dijital Kazı
Dünya bana, ihtiyaçlarım, korkularım ve arzularımın suretinde görünüyor. İşte bu öznelliğim.
Ancak bana kendi diliyle sesleniyor. Rahatsız ediyor, kuşatıyor, doyuruyor ya da istediğim biçimde işitmiyorum. Bu da nesnelliğim.
Kâinat’ın Kitabı: İnsan
Hiç gece gökyüzüne uzun uzun bakıp, “Ben bu devasa evrende nereye düşüyorum?” diye sordun mu kendine?