Çünkü Hayatınızın Bir Anlamı Var
Bizi Takip Et
Abonelik formu
Browsing Tag

bağ kurmak

22 posts
Devamını Gör

Dijital Kazı 

Dünya bana, ihtiyaçlarım, korkularım ve arzularımın suretinde görünüyor. İşte bu öznelliğim. Ancak bana kendi diliyle sesleniyor. Rahatsız ediyor, kuşatıyor, doyuruyor ya da istediğim biçimde işitmiyorum. Bu da nesnelliğim.
Devamını Gör

Yalnızlık 

İçimizi kemiren bir duygu: yalnızlık. Bazen kalabalıklar içinde bile kendini hissettirir, bazen ise doğanın kucağında, tek başımıza olduğumuz anlarda huzur verir. Yalnızlık, en basit tanımıyla, kimseyle duygusal bir bağ kuramamak, kimseyle kendini yakın hissedememek demektir. Bu durum, insanın kendini yalnız hissetmesine yol açar.
Devamını Gör

Tek Bir Yerde Toplanmak

Tek bir çatı altında toplanmak mümkün mü? Her bir insan, çok güçlü bir rüzgarın etkisiyle her bir tarafa savruluyor; kopup geldiği dalları da ağacı da toprağı da hissedemiyor. Yemyeşil başlayan yolculuğu, günbegün sararıp toprakla birleşmekle son buluyor. Hissediyoruz hiçbir şey hissetmediğimizi, kuruyup gittiğimizi.
Devamını Gör

Empati Eksikliği Dünyayı Nereye Götürüyor?

Empati eksikliği, giderek hissizleşmeye başlamamız, bizi insani değerlerimizden uzaklaştırıyor. İyi bir komşu, güvenilir bir arkadaş, sorumluluk sahibi bir toplum üyesi olmanın ötesinde, insan olmayı, insanlığımızı kaybediyoruz. Her gün yolda gördüğümüz bir dilencinin çaresizliği, yardım çığlığı atan bir kadının gözyaşları, hastane kapısında bekleyen bir adamın umut dolu bekleyişi… Bunların hiçbiri kalplerimize dokunmuyor!
Devamını Gör

Bağ Kurmayı Öğreten Okullar

Eğitim, toplumun temel taşlarından biridir. Bir toplumun sağlıklı işlemesi ve gelişmesi, eğitim sistemine dayalıdır. Ancak eğitim, sadece bilgi aktarımından ibaret değildir. Gerçek bir eğitim, temelinde bağ olan, karşılıklı sorumluluk duygusuyla hareket eden ve tıpkı bir organizma gibi birlikte hareket eden okullarda gerçekleşir.
Devamını Gör

Kalplerin Dansıyla İnsanlığı Birleştirmek

Günümüz dünyasında, insanlar birbirleriyle bağ kurmakta giderek daha fazla zorluk yaşıyor. Sadece birbirleriyle de değil insan kendisiyle bağ kurmakta da zorlanıyor. Her şeye yüzeyden bakıp geçme modasına hızla ayak uyduruyoruz. Daha derinlerde bir yerlerde olma ihtiyacı bile duymuyoruz. Hissetmek istemiyoruz. Hissedeni budala yerine koyuyoruz. Her şeyin merkezine kendimizi oturtmak için yaşıyor gibiyiz. Kendimizi büyütüp, diğerlerini küçültmek yaşam amacımız haline geldi.