Doğru duydun! Bana ne yaparsan yap senden vazgeçemeyeceğim. Canının istediği kadar yollarımın altına mayın döşe. İstiyorsan attığım her adımda, bedenimden birkaç parça kopmasını izle. Ama yürüyemeyecek hale gelip süründüğümde bile yolun sonunda beni bekleyeni unutturma. Hain bakışlar ve sinsi gülüşler arasında alay konusu olduğumda bile, tüm bunların içinde eksik olanı, eksik kalanı hatırlat!
Bir an olsun bana verdiğin, kalbime kazıdığın haritadan uzaklaşmama izin verme. Mecalim kalmadığında, bu gözler, bir türlü güldüremediğim o yüzünden öfke aktığını gördüğünde bile sana gülümseyebilsin. Dört bir yanımı nefretle, kıskançlıkla, fesatla çevirdiğinde bile umudumu kaybetmeyeyim. Onca utanmazlığın, arsızlığın içinden geçerken de utanmadan yüzüne bakabileyim. Beni bataklığa atsan bile o bataklıktan tertemiz çıkabileyim.
Senden başka kaybedecek bir şeyim yok! Senden başka bir yere çıkacak olan o yolu da istemem. Sana çıkmayacak hiçbir yolu istemem.
Duy artık! Üzerime örttüğün bu ağır, pis kokulu örtüyü kaldır. Kalbimin konuşmasını, coşmasını mı istiyorsun? O zaman kulak ver bana!
İstiyorsan kapını da açma çünkü kapının arkasında sakladıklarınla bir işim yok. Benim işim, kendimi oraya getirebilmek, bu yolu tamamlayabilmek. Sonrası sana kalmış, ne yapmak istiyorsan yaparsın!
Belli ki oyun oynamayı seviyorsun. Beni dahil ettiğin oyunların farkındayım ve sessizce izliyorum. Sen olmadığında eylemlerin konuşuyor çünkü. Ama biliyor musun beni sevdiğinden bir an bile kuşku duymuyorum.
Söylemene gerek yok, sen herkesin sevgilisisin. Ama benden sadece ve sadece seni sevmemi ve sana gelmemi istiyorsan, bu sadakat konusunu konuşmalıyız. Çünkü sadakat karşılıklıdır.
