Kalp Kardeşim! Bana biraz zaman ayırır mısın? Bir sesini duymak istedim. Sesine ve desteğine çok ihtiyaç duyuyorum bu ara. Şarkımdaki maskeli balo gerçek oldu. Benim senin gerçekliğine ihtiyacım var. Yorgun ve umutsuzum.
Kendime merhametim azalıyor günden güne. Çok yalan var. Çok yaram var. Anlatayım istiyorum sana. Üstüme düşen bu kalabalık gölgelerden uzaklaşıp senin aydınlık yüzüne içimi dökmek istiyorum. Bana biraz zaman ayırır mısın?
Biz beraber büyüdük seninle. Zayıflığı, pişmanlığı paylaştığımız oldu. Hem gerçek iki dost bir araya gelince hayata direnmek için süper güçlere sahip olabiliyor bence. Hani sen dururken ve giderken yanımdasın ya! Hani düşerken ve kalkarken… Hani bana çok kızsan da! Bazen beni anlamak zor olsa da! İki elin kanda olsa yanımdasın ya… Onu duymaya, bilmeye ihtiyacım var bu ara. Orda mısın hala? Benim sana ihtiyacım var bu ara!
Aramıza hayat girmesin Kalp Kardeşim. Hayatın bin bir türlü hali var. Birbirimizin neşelerine ortak olup dertlerinden haberdar olalım. Yalnız karşılanmayacak acıları yan yana göğüsleyelim. Birlikten kuvvet doğsun. Aç sesini, sende dök içini, dinle beni ve sende anlat halini. Bizi unutma bizi!
Sen benim büyüme hikayemsin Kalp Kardeşim. Seçilmiş kardeşin bağını, o bağın hiç kesilmediğini, o güvenin hiç değişmediğini birbirimize hatırlatalım. Sen de hep hatırla ve kendine iyi bak. İnsanın kaç dostu olur ki bu hayatta! Bu kadar yalnızlık varken, acının başında duranın, mutluluğu kalbiyle paylaşanın kıymetini bilelim biz. Birbirimizin kıymetini bilelim.
İyi ki varsın Kalp Kardeşim!
