kitap

Şu sıralar, çevremdeki birçok insanın çocukluk özlemi çektiğini gözlemliyorum. Evet, bu çoğunlukla böyledir. Çocukluk, özlenir. Ancak, bugünlerde bu özlemde büyük bir artış varmış gibi geliyor bana. Bunun sebebinin ne olabileceğini düşündüğümde, aklıma gelen şu oldu: 'Çocukluk, bizleri bu dünyanın demir parmaklıklarından özgür kılıyor. Yetişkinlik ise bizi rutubetli hapishane duvarlarına mahkûm ediyor. Ve bizler, artık yetişkinliğe tahammül edemez duruma gelmişiz. Sanki yetişkin gözlerimizin gördüğü bu dünyayı değil de çocuk gözlerimizle görebileceğimiz öteki bir dünyayı arıyor gibiyiz.