Ölümsüzlük, bir gün ulaşacağım insani bir hal değil, şimdide canlı olmak demekmiş Sevgili Şapşiğim.
Ve özlemek ile ölmek arasındaki farkın sadece iki harften ibaret olduğunu hissetmem gibi. Öyleyse bu halde ne kadar çok bulunursam o kadar canlı oluyorum. Fiziksel ölümsüzlük ise, varlığımın hallerinden biri! Ölümün olmaması gibi!
Ölümsüzlüğü düşündüğüm anda, refah haline geçiş yapıyorum. Kendimi iki kutuplu bir hayatla sınırlıyorum. Zıtlıklar içerisinde yaşamaya alışmışım. Oysa tüm olasılıkların kökü ise şimdideymiş. Başlangıçsız ve sonsuz bir halde.
Ölümü tartışmaya açmak bile başlı başına büyük bir olay benim için!
Tarih ve hafıza bende korku doğuruyor. Kişisel tarihime inanmak bana hiçbir şey kazandırmıyor, hayatımı bir dizi acı verici olaya dönüştürüyor, o kadar! Oysa hayal gücünden ibaret her şey. Bedenimde hissettiğim deli ağrı, her anın tadını çıkarmaya hemen şimdi karar vermek yerine tüm hayatımı bu acı verici duruma katlanarak geçirmeme sebep oluyor.
Tüm doğal felaketleri benim yarattığımı, hiçbir şeyin dışarıdan gelmediğini anlamak imkânsız gibi bir şey. Bunu anlayana cennette yaşamak suçmuş be Güzel Şapşiğim.
Sanki gerçekmiş gibi görüş, olay ve durumlara bel bağlarsam, bunların benim unutkanlığımın birer yansıması olduğunu ıskalarım! Her an bütün olarak yaşayan nasıl saldırıya uğrayabilir? Kendimi bir savaş, deprem, iflas ya da finansal krizin ortasında bulmam nasıl mümkün olabilir?
Şu an olduğum şeyi 360 derece her yöne doğru yaratmakta ve yansıtmaktayım.
Düşüncesizlik, zamansızlık, korkusuzluk, ölümsüzlük… Bunların hepsi aynı şeyler: İçsel özgürlük. Bu halde kalabilmek için ne yapmam gerekiyor? Onu yap o halde Şapşik! Her şeyin yerli yerine oturduğunu, yaşadığım şeylerin tüm dünyaya keyif vereceğini sanırım o zaman görebileceğim. Dünya tanımına inanmamam şüphecilik gibi görünse de öyle değil!
Başkalarının acı çektiğine inandığım için acı çektim, oysa her insan etrafında çekilen tüm acıların sebebi! Ben acı çektiğim için dünya acı çekiyor tersi değil. Dünya benim ayak izlerimin içini dolduruyor.
Bunu anlamam önemli. Kendi içimde taşıya geldiğim çöpten kurtularak insanlığa çok büyük bir hizmette bulunabilirim!
Ben başladım çöplerimi atmaya, ya siz?
