Sen de mutluyu mu oynuyorsun? Mecbur hissettiğin, bitmeyen bir rol gibi mutluyu mu oynuyorsun?
Benim bir nedenim var elbet. Kimseyi üzme diye, güçsüz bilinme diye, belki daha fazla yaralanma diye…
Bazen derdimi anlatsam da anlaşılmaz diye, bazen kendimi bıraksam bir daha toparlanamam diye mutluyu oynuyorum. Bu oyunu sürdürürken hep neşeliyim. Tasam ise beni sarıyor, neşem ise başkalarını sarıyor. Attığım yüksek kahkahalarda bir acının sesini kısmak istiyorum sanki. Çok anlamıyorlar. Her gülümsemem mutluluk değil, hiçbir neşem ise gölgesiz değil. Hiçbir şeyi takmaz derken geçmişime takdığım kancayı ise göremiyorlar.
O halleder diyorlar, beni dert etmez zannediyorlar. Nereden öğrendim bunu? Mutsuz olmanın yasak olduğu bir evde mi büyüdüm? Bir derdimden mi anlaşılmadım. Mutluluğu yüzüme asarken üzüntümü, öfkemi, utancımı, korkumu nerelere sakladım?
Özümü karanlığa gömüp rengarenk bir maske takmayı nereden öğrendim? Evet, elbette gerçek mutluluk bana da çok yakışıyor ama içimdeki aynaya baksam anlayacağım. Bu maske artık yüzümü acıtıyor. Üstünü örttüklerim içimi sıkıştırıyor. Yaşanmamış üzüntülerim, hiç paylaşılmamış dertlerimin, beni içerden tükettiğini hiç unutma Sevgili Şapşiğim.
Korktukça, utandıkça, kızdıkça insan olduğumu ve onları kabul ettikçe büyüyebileceğimi hatırla. Kendine anlat! Hazır olunca da etrafına aç içini. Korkusuz cesaret, öfkesiz sükunet, hüzünsüz mutluluk yok bu hayatta. Mutsuzluğuna da sahip çık. Sıkışmamak için, yalnız başına ve kendi üstüme yıkılmamak için, hastalanmamak için mutsuzluğuna da sahip çık be şapşiğim.
Sizlere sabrımın sonundan sesleniyorum, ortada bir ben kalmadı artık. Biliyorum hiç bitmem zannediyordunuz siz de benim gibi, o yetişir, o mutlaka çözer, o nasıl olsa halleder derken halledecek halim kalmadı. Yetişmeye çalışırken ise nefesim kesildi. Çözmeye çalıştıkça da kendime kördüğüm oldum ben. Çünkü ben yardım ederek var olmayı ezberledim, yardım istemeyi ise hiç öğrenmedim. Çözüme koştuğum her anda ise sanırım hep kendimi evde unuttum.
Gitmedim buradayım ama yeniden yanınızda olabilmek için bu aralar sadece biraz kendime kadarım.
Ya siz nasılsınız?
