İnsanın en önemli sorunlarından biri de sınırını iyi belirleyememesidir. Kişi nerede ne zaman duracağını bilemediği için daima kendine acı çektirir.
Kişi, kendine engel olamayıp, kendine sınır koyamadığında görüyoruz ki birçok sorunla karşılaşıyor. Oysa ne zaman nerede duracağını bilse bu kadar sorunla karşılaşmayacağı apaçık bir gerçek.
Bir şeye gerektiği değerden fazla değer verdiğinde adeta ona takılıp kalıyor. Elde edemediğinde ise uzun bir süre acı çekiyor. Görüyoruz ki bir şeye gerektiğinden fazla değer vermek büyük bir sorun bizler için. Neye değer verdiğinin bir önemi yok bu noktada ister paraya ister mevkiye ister bir insana…
Bir şeyde ne kadar çok takılı kalıp, aklımızı, fikrimizi o şeyde tutarsak bir süre sonra çıkılmaz bir hal alıyor. Adeta çıkmaz sokağa giriyoruz ve oradan çıkmak için büyük mücadeleler, büyük acılar çekmemiz gerekiyor. İnsan birçok kez bu durumu yaşasa da buradan bir ders almak yerine daima yine aynı duruma düşüyor.
Oysa burada yapmamız gereken körü körüne bir şeye bağlanmak yerine, önce durup düşünmek ve ne kadar değer verip ne kadar vakit ayırmamız gerektiğini belirlemek olmalı. Eğer planlı bir şekilde neye ne kadar bağlı kalacağımızı, değer vereceğimizi, vakit ayıracağımızı belirlersek çıkmaz sokaklara girme olasılığımız o derece azalıyor.
İnsan hiçbir konuda körü körüne gitmemeli. Nerede olduğunu, nereye gittiğini, orada ne beklediğini, gerçekten değecek mi yoksa zaman kaybı mı olduğunu iyi belirlemesi gerekiyor.
Eğer bizler bu sınırları iyi çizersek ve hiçbir şeye kendimizden daha fazla değer yüklemezsek yaşayacağımız acıların azaldığını göreceğiz. Yerine geldiğinde dur demeyi bilmeliyiz.
Unutmamalıyız ki, insandan daha değerli bir şey yoktur ve hiçbir şey için boş yere vaktimizi harcamamalıyız.
O yüzden yola çıkmadan önce hazırlığımızı iyi yapmalıyız ki gittiğimiz yolda hedefe en iyi şekilde ulaşabilelim. Eğer yolun sonu çıkmaz sokaksa geri dönerken çekeceğimiz sıkıntıları en aza indirebilelim…
